HODOWLA/BREEDING

NOWOŚCI/NEWS

WYSTAWY/SHOW

O RASIE/THE RACE

KOCIĘTA/KITTEN

KOCURY/MALE

KOTKI/FEMALE

POTOMSTWO/OFFSPRING

PORADY/ADVISES

Foto-pamiątka Mioty

Foto Axelka

Foto Red Axelka

Foto Wolf Bayer

Foto Sisi

Foto Dama Dali

Foto Sang Real

Foto Sreberka

Foto O`Nell

Foto Nicoll

Foto Hermiony

Foto Carotki

Foto Veny

Foto Juniora A`Zenka

KONTAKT/CONTACT

MAINE COON CZY SZOP PRACZ?


MAINE COON STANDART--klik

Kolor i pręgi:


Pręgi na kocim futrze wynikają ze szczególnej budowy pojedyńczego włosa. Tylko u kotów o jednolitych kolorach i kotów białych każdy włos jest jednakowo zabarwiony od nasady do czubka. W pozostałych przypadkach pigment rozłożony jest nierównomiernie i to właśnie rozkład pigmentu na każdym pojedynczym włosku decyduje o wzorze na futerku czyli "pręgach".

Kolor srebrzysty nie znaczy srebrny! Pigment u kotów srebrzystych rozmieszczony jest nie na całej długości włosa, a tylko w jego górnej części (mniej więcej górnej połowie). W efekcie futro przy skórze wydaje się jaśniejsze (brak pigmentu) i stopniowo przechodzi w intensywne kolor. Takie koty wyglądają jak cieniowane. Stąd też ich druga nazwa - dymne, oficjalnie przypisana tylko kotom srebrzystym bez pręgowania. Kolor srebrzysty i dymny oznacza się literą s.
Ocenę wątpliwych kolorów przeprowadzają uprawnieni sędziowie przed każdą wystawą na podstawie wyglądu włosa i rodowodu.

Kolory i wzory podzielone zostały na 9 grup i według tego podziału przeprowadza się ocenę na wystawach.



Ogólny opis:


Maine Coon jest silnym, wytrzymałym przedstawicielem najstarszej amerykańskiej długowłosej kociej rasy. Należy do grupy dużych kotów domowych, przy czym kotki charakteryzują się drobniejszą budową niż kocury. Na tle innych ras odznacza się długim okresem dojrzewania.


Głowa:


Cechuje się średnią długością i szerokością, o nieco kanciastym zarysie z wysoko położonymi kośćmi policzkowymi. U dorosłych kocurów wyraźnie zarysowana żuchwa poszerza twarz. Charakteryzuje się średniej wielkości nosem o nieco wklęsłej krzywiźnie. Broda znajduje się w jednej linii z górną wargą i nosem.


Oczy:


Powinny być duże, szeroko rozstawione w nieco ukośnych oczodołach. Kolor oczu może być odcieniem zieleni, złota lub miedzi, białe koty mogą mieć oczy niebieskie lub różnego koloru. Nie ma powiązania między kolorem oczu a kolorem futra. Pożądana jest przejrzystość koloru oczu.


Uszy:


Duże, obficie owłosione wewnątrz, szerokie u podstawy powinny być wysoko osadzone, oddalone od siebie o około jedną szerokość ucha i mieć zakończenia umiarkowanie szpiczaste. Wskazane jest, aby ich koniuszki zakończone były "pędzelkami".


Tułów:


Umięśniony, od średniej do dużej wielkości z szeroką klatką piersiową i średniej długości szyją, proporcjonalnie długi, prostokątny, oglądany od tyłu ma sprawiać wrażenie nieco kanciastego.


Nogi i stopy:


Nogi powinny być solidne, szeroko rozstawione, średniej długości. Stopy powinny być duże, okrągłe i dobrze owłosione (pięć palców na przednich, cztery palce na tylnych).


Futro:


Krótka długość włosa z przodu ma wzrastać ku tyłowi, osiągając największy rozmiar na brzuchu i portkach. Futro może być jedno lub wielobarwne, powinno być miękkie, gładko opadać i przylegać do ciała, charakteryzować się kryzą na szyi wyrastającą od podstawy uszu.


Cechy dyskwalifikujące:


Plamy, kropki, równa długość włosa na całym ciele, krótki tułów, skośne oczy, skręcony ogon, nieprawidłowa ilość palców.







Na temat pochodzenia rasy Maine Coon krąży wiele interesujących legend i mitów. Ich niewątpliwego uroku nie przesłania nawet fakt, iż większość opiera się na całkowicie błędnych założeniach.


Jedna z bardziej popularnych tez mówi, iż Maine Coon w prostej linii wywodzi się ze skrzyżowania dzikiej kotki z szopem. O prawdziwości takiego twierdzenia rzekomo ma świadczyć puszysty, pręgowany ogon cechujący oba gatunki. Jednak ewentualne spory dotyczące możliwości zaistnienia takiego związku nie powinny mieć miejsca, gdyż zdaniem zoologów krzyżówka kota z szopem jest genetycznie niemożliwa.


Inna teoria mówi natomiast, że pierwszymi rodzicami Maine Coona byli żyjąca na wolności przedstawicielka kota domowego i amerykański ryś. Cechą wspólną są w tym przypadku charakterystyczne pędzelki na czubkach uszu. Pomimo faktu, iż połączenie kota i rysia jest dość prawdopodobne, pozostaje jeszcze rozszyfrować tajemnicę pochodzenia wspaniałego, puszystego ogona, który jest niewątpliwą ozdobą Maine Coona.






Copyright reserved© 2002-2006 design by ALTERHOUSE*PL

Witryna poświęcona kotom rasy północnoamerykańskiej Maine Conn...